اوباما وداستان تغییر

این روزهابا انتخابات آمریکا نوع نگرش بین المللی تغییرات فراوانی کرده است که این تغییرات پیشینه ای برای تغییر دردنیای آینده خواهد داشت ، به تبع این تغییرات نکات قابل توجهی به نظر می رسد که ذکر آن بیفایده نیست :

اوباما سوپرمن سیاه  

با ظهور جریان مبارزه با تروریسم پس از یازده سپتامبروخلق خشونت از طریق برجسته نمودن گروه های بنیادگرای اسلامی وحضور نظامی آمریکا در دو کشور عمده من جمله افغانستان وعراق دیالوگی در سراسر جهان غالب گشت ، این دیالوگ که به تبع نوع دیالوگ آمریکا برمحور خشونت بود حکمرانانی را به تقابل با این سیاست ها برانگیخت ، ازآن جمله می توان به دیالوگهای رسمی ودولتی آن زمان پرداخت که برمبنای نوع دیالوگ غالب آن دوران تاریخی با گفتگو ، خشونت را برجهان مستولی کردند که اگر این روند با انتخاب سناتور جمهوری خواه ادامه میافت به طرز نامعلومی تاریخ دوباره شرمسار اتفاقاتی می شد که تا ابد فراموشی آن درذهن بشر غیرممکن بود.  اوباما اما با شعارتغییر تلاش نمود این دیالوگ عرصه جهانی را به نوعی تغییر داده ودوباره فضایی آرام وبه دور ازخشونت گفتاری ورفتاری را ازسوی آمریکا به جهان عرضه نماید ، درچنین وضیعتی ست که شاهد تغییرات اساسی هم درسیاست آمریکا وهم درسیاست اروپا خواهیم بود تا جاییکه آدم افراطی همچون نیکلاس سرکوزی رییس جمهور افراطی فرانسه نیز این روزها دراتحادوصلح ودموکراسی سخن به میان می آورد وجای گفتمان های خشونت آمیز خود را به نوعی هماهنگی با فضای ایجادشده بین المللی می دهد . اما ظهور بروز ساختارهای خشونت آمیز جدید به جای ساختارهای قدیمی همچون دیکتاتورهای خون آشامی چون صدام ویا دیکتاتورهای مهربانی چون  کاسترو، اسد ، مبارک وحتی دیکتاتورهای ابلهی چون قذافی نیزمزید برعلت می شودتا جهان گفتمان خود را به سمتی ببرد که نه تنها زوال اینگونه دیکتاتورهای سنتی را تغییر دهد بلکه بتواند نوعی دموکراسی رسانه ای را ترویج دهد که امروزه بروز نموده است . می توان گفت با انتخاب اوباما تمامی گفتمان های خشونت بارهشت سال گذشته به تاریخ خواهد پیوست .

اوباما تغییر یا انقلاب  

 نکته حائز اهمیت بعدی این است که آیا اوباما برآیند تفکرات کسانی چون مارتین لوتر کینگ است یا برآیدن تفکرات حزبی جریان حزب دموکرات با تمام فرازونشیبهای ان است . شاید ساده انگارانه ترین وجه همین باشد که مردم دنیا براین گمان باشند که اوباما محصول مبارزات نژادپرستانه مردمی ست که برای رسیدن به جایگاه امروز افرادبزرگی را چون لوترکینگ وغیره را قربانی کردند تا دنیای سرمایه داری اینبار در دل کاخ سفید خود شاهد یک تغییر اساسی وبنیادی باشد ، همینجا می توان گفت درروکش ماجرا این تغییر ماحصل جریانی تاریخی ست ومی توان ازاین تغییر امید داشت تا روزی دیکتاتورهای سنتی نامبرده در بحث قبلی آرام وبدون دغدغه وبا فرآیندی تاریخی جای خود را به تفکرات کنارگذاشته شده دهند . آیا کشوری چون آمریکا که خود را جزء بانیان دموکراسی نوین می داند اینقدر درگیر ودارمسئله پیش پا اتفاده تبعیض نژادی می بیند که امروز انتخاب اوباما ماحصل ان است ؟ وهمین امر امید جوامعی که گمان می کنند تبعیض سیاسی وعدم وجود دموکراسی بدون انقلاب اتفاق نمی افتد. انتخاب اوباما به تاریخ مفهومی اساسی بخشید که آن مفهوم زوال مطلق بود . زوالی که دیر یا نزدیک درهرجامعه اتفاق می افتد ، آیا کاسترو می تواند تا ابد درکوبا حکومت کند وتفکرات خود را ادامه دهد ؟ تغییر یک جمله فلسفی است که به سادگی نباید ازکنار آن گذشت .